Visie op Leerlingenvervoer
Mijn visie op leerlingenvervoer
Onderkennen wat bekostiging leerlingenvervoer inhoudt en hoe we het systeem, naar mijn mening, nog beter kunnen maken.
Mijn visie op leerlingenvervoer
Ik wil duidelijk maken wat de bekostiging van het leerlingenvervoer inhoudt. En hoe we het systeem naar mijn mening nog beter kunnen maken.
Naar mijn mening hebben we het leerlingenvervoer in Nederland goed geregeld. Helaas doen zich regelmatig incidenten voor. Kijkend naar het totaal aantal ritten dat dagelijks wordt uitgevoerd, is er geen reden om te twijfelen aan de kwaliteit van het leerlingenvervoer als geheel.
Dat betekent niet dat ik mijn ogen sluit voor de misstanden die er ook zijn. Ik denk dat er overleg moet zijn tussen alle betrokken partijen om deze problemen op te lossen. Het gaat daarbij om gemeenten, ouders, scholen en vervoerders.
Modelverordening bekostiging leerlingenvervoer 2020
Bij het schrijven van de “Modelverordening bekostiging leerlingenvervoer 2020″ voor de VNG heb ik Carolien Aalders ondersteund als co-writer.
Onze visie is dat gesprekken met ouders belangrijk zijn om duidelijkheid te krijgen over hun verwachtingen van het leerlingenvervoer.
Het beeld van ‘leerlingenvervoer = taxibusje’ kunnen we alleen veranderen als we daarover met ouders in gesprek gaan.
Wat is leerlingenvervoer eigenlijk?
Vraag een willekeurig persoon wat leerlingenvervoer is. Je krijgt dan waarschijnlijk als antwoord: ‘Dat is dat busje dat kinderen ophaalt om ze naar school te brengen.’
Naar onze mening kunnen we dat beeld alleen veranderen door ouders persoonlijk uit te leggen welke mogelijkheden er zijn. Daarbij is het belangrijk om periodiek te beoordelen of het taxibusje nog noodzakelijk is of dat er mogelijkheden zijn om de zelfstandigheid van het kind verder te ontwikkelen. Zo bereiden we ouders en kinderen erop voor dat er, waar dat mogelijk is, geleidelijk meer zelfstandigheid van hen wordt verwacht.
We hebben bewust het woord ‘bekostiging’ toegevoegd om duidelijk te maken dat het in de basis gaat om een vergoeding van de meerkosten.
Meerkosten die ouders maken doordat hun kind verder weg naar school moet.
Verantwoordelijkheid om het kind te ondersteunen
Ik ben van mening dat we kinderen tekortdoen als we hen niet ondersteunen bij het zelfstandig leren reizen, terwijl zij niet noodzakelijkerwijs met een taxibusje vervoerd hoeven te worden.
In het voorgaande heb ik benadrukt dat we spreken over de ‘bekostiging’ van het leerlingenvervoer. Dat houdt in dat we bereid zijn geld beschikbaar te stellen in het belang van de kinderen. Het is dan ook onze verantwoordelijkheid om dat geld zo te besteden dat het daadwerkelijk toegevoegde waarde heeft voor hen.
Die toegevoegde waarde zit naar mijn idee in het bijdragen aan de ontwikkeling van de leerling, voor zover dat mogelijk is. Veel kinderen zijn en blijven afhankelijk van de taxi. Zij verdienen onze ondersteuning in de vorm van betrouwbaar taxivervoer. Kinderen die de stap naar zelfstandig reizen kunnen maken, verdienen onze ondersteuning door hen daarbij te helpen.
Vanuit mijn visie op leerlingenvervoer mijn bijdragen leveren
Het is gemakkelijk om ergens een mening over te hebben zonder daadwerkelijk bij te dragen aan verbetering. Sinds ik in aanraking ben gekomen met alles wat zich afspeelt rond het leerlingenvervoer, ben ik me er ook actiever voor gaan inzetten.
Ik zie dat er, ondanks de goede bedoelingen van de mensen die dagelijks werken aan een goed functionerend systeem, toch incidenten plaatsvinden.
Incidenten in het leerlingenvervoer
Deze incidenten kunnen verschillende oorzaken hebben, maar betreffen vaak slechts één onderdeel van wat het leerlingenvervoer te bieden heeft. De incidenten die breed worden uitgemeten in de media, gaan vrijwel altijd over het aangepaste vervoer (taxivervoer).
Het is daarbij jammer dat in publicaties lang niet altijd het principe van ‘hoor en wederhoor’ wordt toegepast.
Een voorbeeld is de klacht dat de taxi ‘altijd’ te laat is. Uit ervaring weten we echter ook dat chauffeurs bij het ophalen van leerlingen soms extra lang moeten wachten, vaak op dezelfde adressen, omdat een leerling niet klaarstaat voor vertrek. Als dit tijdens een rit meerdere keren voorkomt, kan het laatste kind later worden opgehaald dan volgens de planning is voorzien.
De vraag is dan: wat heeft de meeste impact? Rijdt de chauffeur na twee minuten weg bij een adres waar het kind niet klaarstaat, waardoor de ouders zelf voor vervoer moeten zorgen? Of wacht de chauffeur en komt hij daardoor te laat bij de kinderen die later in de route aan de beurt zijn?
Dit is een voorbeeld van een situatie die in de praktijk voorkomt en veel onvrede kan veroorzaken.
Maar handelt de chauffeur verkeerd? Hij kan het in zo’n situatie moeilijk goed doen: als hij wacht, kan hij te laat komen bij andere kinderen; als hij wegrijdt, blijft het kind achter.
Problemen in het leerlingenvervoer samen oplossen
Voor mij is dit een voorbeeld van waarom ik zeg: ‘Kom op mensen, laten we samen proberen problemen op te lossen.’
Het is niet altijd het systeem dat faalt wanneer zich problemen voordoen. Er kunnen verschillende oorzaken zijn, waarbij het handelen van verschillende partijen het systeem onder druk zet. Het wordt hoog tijd dat die partijen met elkaar in gesprek gaan om problemen op te lossen. Niet met de vinger wijzen naar anderen, maar samen zoeken naar oplossingen wanneer zich problemen voordoen.
Zelf zet ik mij op verschillende vlakken in voor het leerlingenvervoer.